Ameliyat bitti, bademler gitti

Akşam yemeğimizi yedik, sabah 05:00'te uyandı su istedi içirdim, sabah 06:30'da kalkıp, erkenden çıktık yola 09:00'da hastanede olmamızı istediler, çünkü bir önceki gün öksürüyordu önceki akşam doktor gördü kulağına, boğazına, burnuna baktı onun için sorun olmadığını ama anestesist'in görmesi gerektiğini belirttiği için erkenden gittik. Eğer o onay vermezse ameliyat olamayacaktı. Verdi onay. Hemşire ablası geldi "hadi bakalım eline kelebek konacak" dedi, ayyyy o kelebek konuncaya kadar hastane ayağa kalktı. "İttemiyoyom, ittemiyoyum" diye hastaneyi ayağa kaldırdı, güçlükle kanını aldılar.

Daha sonra daha önce alıp bugüne kadar sabırsızlıkla sakladığım oyuncağını çıkarttım teyzesiyle onu oynadılar keyifle. Doğumgünün de Diego'sunu almıştım baktım ki saatlerce oynuyor, bu kez Dora'sını aldım, çok mutlu oldu çok.

Ve sonunda ufff o sinir bozucu zaman geldi, kelebekten sakinleştirici enjekte ettiler. Ayyy kuzum resmen çakır keyif oldu, gülerek bakmaya başladı etrafa. Reha, Selin, minik anneannesi ve ben ameliyathane kapısına kadar götürdük küçük adamımı. "Annecim biz buradan sonra seninle gelemeyeceğiz, sen senin götürecek abi'ye söyle seni vınn vınnn diye çok hızlı götürsün tamam mı" dedim "tamam" dedi :)

1 saat sürdü ameliyat, çıktığında yarı baygındı, Hemşire, ameliyathanedekiler bayıldılar Cem'e, çıkarmak istemediler dedi, ne yaptıysa ??? :) uyumak istiyorum dedi, odaya getirince yatağına koyduk hemen uykuya geçti, 3,5 saat uyudu, zaten uyku saatine de denk geldi iyi de oldu böylece serumu da uyku da bitti, yoksa kafayı ona takar huysuzluk yapardı. Bu arada bademciklerini de Cem'le beraber odaya gönderdiler. Ne yapacaksak. Resmini çektim hatıra olsun diye, çıkarkende hastanede bıraktım.

Uyandıktan sonra biraz mızmızlandı, sonra düzeldi, Bilgisayardan Diego, Dora izledi, sonra Dora oyuncağı ile oynadı pek mutluydu. Geceyi rahat geçirdik. 9 Kasım sabah 11:00'de ameliyat oldu en son 8 Kasım akşamı yemek yemişti ondan bu yana sadece biraz dondurma yedi, biraz süt içti, biraz yoğurt yedi ve su içiyor, gözlerinin altı morardı :( yarından itibaren köfte, makarna, püre yiyebilecek, hem bir hafta tatilde ben onu besiye çekeceğim :)

Hastaneden çıkma vakti geldi kelebeği çıkartmak gerek, hemşire abla geldi "hadi bakalım kelebeğin uçma vakti geldi" dedi. "Hayıy, ben onu çok seviyoyum" dedi :) Cin fikir, canı acıycak diye çok sever oldu. Neyse uçurduk bir şekilde kelebeği.

Sonuç itibariyle, ne gece kanaması oldu ne de ağrısı, sıkıntısız rahat bir ameliyat sonrası yaşadık. Bademcik ameliyatı düşünenlere kesinlikle Prof. Dr. Sami Katırcıoğlu'nu öneriyorum.

Kokarca

Yazmaya utanıyorum ama pis bir çocuğum var, yıkayamıyorum ve ne yapacağımı  bilmiyorum, eskiden ne keyif alırdı yıkanmaktan, sonra ne oldu da böyle oldu bilmiyorum. Hulllyaaa öğretmenine söyledim, ikna etsin diye, ikna olmuş gibi geldi eve, Hulllyaaa saçımı koklayacak yarın benim dedi, ama olmadı yıkanmadı, ben geceleri yıkanmayan fil hikayesi anlattım, arkadaşları oynamıyormuş o fille yıkanmadığı için kötü kokuyormuş çünkü dedim, ikna olmuş gibi oldu ama olmadı, ne yaptıysak olmadı, kafamı yıkama, saçımı yıkama diyor. Bir kaç kez tamam yıkamıyacağım kafanı diye soktum banyoya sonra yıkadım cıyak cıyak ağlarken kafasını, tabii artık inandırıcılığım kalmadı, buna da inanmıyor, zemin kaygan, ıslanınca vücudu o da kaygan başka birşey olsa zorla yaptırırım da konu bu olunca zorla yaptıramıyorum.

Ama vallahi başlığa yazdığım gibi kokarca değil kokmuyor çocuğum :) Tabii böyle giderse kokar da. Ayyy ne yapacağım, niye böyle oldu, çözümü nedir ???